Bazylika Grobu Pańskiego
kajaki Wspaniała budowla powstała na miejscu domniemanego grobu Chrystusa już w 336 r., a wiec trzy wieki po wydarzeniach opisanych w Biblii. Stanęła na obszarze Starego Miasta Jerozolimy, w tzw. Dzielnicy Chrześcijańskiej. Wybudowana przez pierwszego chrześcijańskiego cesarza rzymskiego Konstantyna Wielkiego, została zburzona po podboju miasta przez Persów, odbudowana przez władców bizantyjskich znów padła ofiarą wojny, tym razem z kalifem Al-Hakimem z fatymidzkiej dynastii władającej północną Afryką. Kolejna odbudowa nastąpiła już w trzy lata po zniszczeniu, w 1009 roku. Po zdobyciu miasta przez rycerzy krucjatowych, chrześcijańscy władcy Jerozolimy zdecydowali o przebudowie założenia. Na zespół składa się szereg wspaniałych, kamiennych budowli. Właściwa kaplica mieści w środku blok skalny, którym miał być zakryty grób Chrystusa, przykrywa ją kopuła ze wspaniałym przedstawieniem Jezusa w styli właściwym dla Bizancjum. Prawosławni wierzą, że we wnętrzu dokonuje się, co roku, w Wielką Sobotę, cud Świętego Ognia – ma się pojawiać samoistnie na płycie grobu. W absydzie dolnej kaplicy można zobaczyć fragment skały z Golgoty, na której wetknięty był krzyż. Od części centralnej, czyli Kaplicy Grobu odchodzi promieniście chór Greków, krypta św. Heleny (na jej dachu żyją mnisi koptyjscy) klasztor Franciszkanów, klasztor grecki z malowniczym dziedzińcem oraz szereg kaplic. Nieżyt nosa
